Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Για Μαλβίδες κανείς;

Τι ωραία που είναι να ζεις στην παράνοια;
Να ζεις χωρίς να ξέρεις τι θα σού έρθει…
Από πού και από ποιον…
Να μην περιμένεις τίποτε…
Τίποτε παρά μόνο μερικά ξεσπάσματα…
Σε κάθε κρίση…
Κάναμε την επανάστασή μας…
Φωνάξαμε…Κάψαμε…Κλάψαμε…
Χρόνια περάσανε…μα δεν αλλάξαμε…
Μας έδωσαν το χάπι…το ήπιαμε…
Και υγιάναμε…
Κερδίσαμε…κάποιους μήνες διορίας…
Απλές στιγμές αδιαφορίας…
Μέχρι την επόμενη…επανάσταση…
Η ασθένεια αυτή σε αυτή τη χώρα δεν παλεύεται…
Δεν γιατρεύεται…
Μαζική λοβοτομή…
Η άγνοια είναι ευτυχία…

Καιρός να πακετάρουμε… ο Γιωργάκης έρχεται…

Υ.Γ. Ευχαριστούμε τους καναπέδες μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου