Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Μηδενική Ανοχή

Δεν μπορώ να καταλάβω τι μου συμβαίνει τις τελευταίες μέρες. Κάθε πρωί με πιάνει ένας πονοκέφαλος… Άλλο πράγμα… Μάλλον αυτά τα ληγμένα που μας ταΐζουν θα φταίνε… Ίσως και να το παράκανα και εγώ τώρα τελευταία με τα ναρκωτικά…


Εκτός των άλλων έχω και όλους μου τους πελάτες να μου τα πρήζουν… Ήμαρτον…

Να έρχεται ο κάθε τσιφούτης τυχάρπαστος μικροαστός και να μου ζητάει και εξηγήσεις, μέσα από την χιλιοδανεισμένη σακαράκα του, για τις δήθεν ακριβές τιμές.

Δεν πάμε καλά.

Να με κατηγορούν έτσι δεν το περίμενα ποτέ. Και να μου πείτε πως εγώ φταίω; Εγώ; Που τους πουλάω ΑΑΑ ποιότητας παρθένο ηλιέλαιο για να έχουν να κινούνται; Που τους το πουλάω εν μέσω οικονομικής κρίσης στη συμπαθή τιμή των 85 λεπτών, βαθιά αντιστεκόμενος στην αδυσώπητη κατρακύλα της τιμής του βαρελιού στα επίπεδα των τιμών του 2004;

Δηλαδή τι θέλετε; Να σας πουλάω την καλή μου την βενζίνη όσο πραγματικά θα επέβαλε ο ανταγωνισμός (δηλαδή κάπου στα 60 λεπτά μόνο);

Και τα καρτέλ; Αυτές οι πέντε πραγματικά ταλαιπωρημένες οικογένειες πως θα επιβιώσουν; Δεν θα αφήσουμε δηλαδή τίποτα όρθιο σε αυτή τη χώρα;


Ντροπή σαςΤσίπηδες!


Και να μου λέγατε ότι το κάνω για μένα;

Για τη φουκαριάρα τη μάνα μου το κάνω…


Άντε να περάσει ο επόμενος…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου