Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2009

Τα πιο όμορφα είναι πάντοτε τζάμπα...

Μπερδεμένα πράγματα, ανάκατα, μέσα σε στοίβες καταχωρημένα,
σε κάποιο άπειρα μικρό εγκεφαλικό κύτταρο του εγκε(φάλλου) μας, χωρίς ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του όλου....
Μία οριζόντια επί καθέτου σύσταση πληροφοριών χωρίς κτηματογράφηση...
Αυτή την πληροφόρηση ζούμε, την αέναη αναπαραγωγή αχρήστων πληροφοριών...
Μέχρι κάπου να κολλήσει ο πληροφοριακός καταμετρητής μας...


Σε κάτι όμορφο και κοντινό, σε κάτι τζάμπα...
Πώς είναι δυνατόν να αγοράζουμε τόσες πο
λλές εφημερίδες για να παραπληροφορηθούμε 'αντικειμενικά', όταν όλη μα όλη τους η αξία, έγκειται σε ένα κουπόνι για τον κινηματογράφο;
Όταν οι μόνες εφημερίδες - περιοδικά που έχουν (ανα) πνοή είναι free (LIFO) και μπορείς να τις κατεβάσεις σε ψηφιακή μορφή;
Ως πότε θα στηρίζουμε παραμάγαζα κομμάτων και ομάδων με τα χρήματα μας (ΟΠΑΠ); Ποιον λόγο εξυπηρετούν;
Θα κρατήσω μόνο το κουπόνι...
A! Μάλλον θα την κρατήσω ολόκληρη τη φυλλάδα...
Είναι δύσκολες οι ώρες στο wc....


Υ.Γ. Το γλυκάκι στον πλάτανο μετά το φαγητό ήταν όλα τα λεφτά...και ήταν και τζάμπα...


Πεθαίνω
για σένα...

2 σχόλια:

  1. "Τζάμπα φαγητό υπάρχει μόνο στις ποντικοπαγίδες" είπε ο John Capuzzi. Και,τελικά, ωραίο το τζάμπα, αλλά δεν έχει μεγαλύτερη αξία κάτι που κόπιασες για ν'αποκτήσεις; Που εσύ νιώθεις ότι αξίζεις; Όχι κάτι που σε πείθουν ότι πρέπει να αξίζεις. Είναι θέμα φιλοσοφίας αγαπητέ Takis. Πολλά μπράβο για το άρθρο σου. Στο ζουμί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν είναι θέμα εργασίας και ανταμοιβής, ειναι θεμα εμπορίου, αγοράς και ζήτησης, ένα ατελείωτο πάρε δώσε μόνο που ότι παίρνουμε έχει περιτύλιγμα αλλά όχι περιεχόμενο... Thanks για το ζουμί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή