Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

...η ώρα που έχασα...

Σαββατόβραδο. Γλυκός καιρός. Άνοιξη. Στις βεράντες φωνές. Καθισμένοι όλοι στο τραπέζι, τα κεριά αναμμένα. Χωρίς μπουφάν, με μια ζακέτα στους ώμους, ξεχνώντας το κρύο που φορτώθηκαν τους τελευταίους μήνες. Όλοι τους έτοιμοι, σαν να περιμένουν κάτι. Ή κάποιον. Μια μαγεία διάχυτη τους κάνει να φαίνονται σαν εικόνες Αγίων. Δείχνουν αποφασισμένοι. Κατασταλαγμένοι. Η τηλεόραση στο βάθος συνοδευτικά με τις κουβέντες τους δημιουργεί μια συμφωνία ότι έφτασε η ώρα. Ένας από αυτούς τους παράξενους ήρωες σηκώνεται αργά αλλά σταθερά για να ξεκινήσει την τελετουργία. Μπαίνει στο σπίτι και πλησιάζει τη είσοδο. Έντρομος γυρνά το κεφάλι του. Τα χείλια του μαγκώνονται ανάμεσα στα δόντια του καθώς γεμάτος απορία ανοίγει την κάθε του αίσθηση για να καταλάβει τι έγινε. Οι άλλοι ακολουθούν. Επικρατεί σύγχυση. Ταραχή. Κουβέντες δυνατές σε πιο άγριο ύφος έρχονται να αντικαταστήσουν τις ευχάριστες συζητήσεις τους. Πρόσωπα σκληρά, σχεδόν πετρωμένα. Αισθάνονται προδομένοι. Κάτι ταρακούνησε συθέμελα την πίστη τους. Ο χρόνος που είχαν στη διάθεση τους τελείωσε. Οργή τους πλημμύρισε. Η κουστουμαρισμένη φιγούρα στην τηλεόραση συνέχιζε να επαναλαμβάνει το μαντάτο :
"...με έκτακτη απόφαση του υπουργείου... ανακοινώνεται πως η μετάθεση της ώρας για την εαρινή περίοδο δεν θα πραγματοποιηθεί τα ξημερώματα της Κυριακής στις 03.00, αντ' αυτού μετατίθεται για τις 20.30 σήμερα Σάββατο 28 Μαρτίου 2009. Παρακαλούνται λοιπόν οι πολίτες να γυρίσουν τα ρολόγια τους μία ώρα μπροστά έτσι ώστε στις 20.30 να δείχνουν 21.30..."
-Μα καλά και με την Ώρα της Γης τι θα γίνει;
-Α, καλά... Αυτή την ώρα τη χάσαμε προ πολλού...

Doomsday Clock
http://en.wikipedia.org/wiki/Doomsday_Clock

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου